Van improvisatie naar focus: Waarom ik het filmproject dit jaar omdraai

De afgelopen jaren heb ik leerlingen vaak volledig vrij gelaten in het bedenken van hun eigen filmscript. Het idee: maximale creativiteit. De realiteit: veel discussie, scripts die halverwege vastliepen en op de set te veel improvisatie waardoor de kwaliteit van het beeld en het verhaal eronder leed.

Na de voorjaarsvakantie gooi ik het roer om bij mijn nieuwe project op een basisschool. In plaats van te starten met een wit vel, stap ik de klas binnen als filmcoach met een ijzersterke basis: een kant-en-klaar script genaamd ‘Project A.I.’.

De kracht van een vaststaand script

Door de synopsis en de scènes vooraf uit te werken, verschuift de leercurve van de leerlingen. We verliezen geen drie weken aan discussies over wie wat gaat doen, maar duiken direct de diepte in op het gebied van:

• Speltechniek: Hoe zet je een personage neer dat niet menselijk is?

• Cameravoering: Werken met shotlists, verschillende hoeken en focus.

• Techniek: Hoe creëer je een ‘special effect’ op de set in plaats van alleen achter de computer?

Project A.I.

Het verhaal van dit jaar sluit naadloos aan bij de belevingswereld van nu. Een nieuwe juf die een vermiste meester vervangt, maar vreemde trekjes vertoont. Is ze wel een mens? Of is ze een haperend A.I.-prototype dat hersencapaciteit van leerlingen steelt?

Structuur geeft rust

Met slechts 90 minuten per les is tijd de grootste uitdaging. Een strak script zorgt voor rust op de set. De crew weet precies welk shot er gemaakt moet worden en de acteurs kennen hun kaders. Dit geeft ruimte om echt te focussen op het vakmanschap van filmmaken.

Ik kijk ernaar uit om te zien hoe de leerlingen van groep 6, 7 en 8 dit script tot leven brengen. De lat ligt hoog, de focus is scherp. Na de voorjaarsvakantie gaan de camera’s aan. Bekijk mijn speciale pagina met meer info.

Geven jullie leerlingen ook de volledige vrijheid, of merk je dat structuur juist tot meer creativiteit leidt?